Blog Image

Blog

Huiskamerconcert met drie vrouwen aan de piano

Notities Posted on 16 november 2025 19:24

Op zondag 14 december bent u van harte welkom op een uniek huiskamerconcert in Berchem. Axelle Kennes stelt Metamorfose voor, een gloednieuwe cyclus van 13 pianowerken. Via allerlei beelden die doen denken aan de zee varen we van de Oude Haven naar de Nieuwe Haven. Ook op het programma: de nauwelijks bekende maar betoverende Faust-Ouvertüre van Emilie Mayer in een bewerking voor piano vierhandig. Uitkijken is het voorts naar nieuw werk van Laura Y, artiestennaam van Laura Janssens.

(Update 23.11.2025. Omdat er veel interesse blijkt, hebben we beslist niet alleen in de namiddag maar ook ’s avonds een concert te geven. Snel reserveren blijft de boodschap, want voor beide concerten zit de woonkamer inmiddels zo goed als vol.)

Veerle Janssens, Axelle Kennes en Laura Y.
Veerle Janssens, Axelle Kennes en Laura Y.

Metamorfose, zo luidt de treffende titel van de bundel pianowerken die Axelle Kennes tussen 2021 en 2024 componeerde. ‘Ze ontstonden tijdens een periode van rouw’, vertelt componiste en pianiste Axelle, die ook al jaren aan muziekacademie Ma’GO mijn pianolerares is. ‘Elk deel heb ik gecomponeerd voor iemand die het op dat moment nodig had in haar of zijn verwerkingsproces. De titels van de afzonderlijke werken – van Oude haven over onder meer Zilte vloed, Misthoren en Schaduwduiker tot Nieuwe haven – brengen ons in een maritieme wereld. Die beelden zijn vooral ook symbolisch te begrijpen. Tijdens de volledige cyclus maakt men een verandering door, via alle denkbare fasen van een rouwproces.’

De cyclus omvat 13 pianowerken, goed voor een klein uur muziek die raakt. Hoe dan ook sprankelende pianomuziek, vaak pijnlijk beklijvend, soms om bij weg te dromen. Dit concert is een try-out ter voorbereiding van een studio-opname eind dit jaar.

Provocatie

Met de Faust-Ouvertüre speel ik eindelijk een werk van Emilie Mayer (1812-1883), de Duitse componiste die me al langer fascineert, maar van wie weinig (niet al té moeilijk) werk voor piano solo bewaard gebleven is. Overigens is dit relatief lange stuk oorspronkelijk ook niet voor piano geschreven. 

Mayer componeerde de Faust-Ouverture für großes Orchester op. 46 (1879) toen ze al 67 was. Twee jaar voordien had ze tijdens een concert in Stettin (de huidige Poolse stad Szczecin) naast het Adagio uit haar zevende symfonie ook Wagners Faust Ouverture geprogrammeerd, een werk en thema dat steeds meer bijval kende. Ook Schumann, Berlioz en Liszt gingen ermee aan de slag. Dat ook Emilie als vrouw dat deed, leek wel een provocatie omdat ze een uitgesproken ‘mannelijk’ thema koos. Want de Übermensch die Goethe met dat personage in het leven geroepen had, is met al zijn scheppingsdrang en titanische passies natuurlijk een man. Dat het een vrouw was die al een halve eeuw eerder als allereerste het Faust-thema op muziek had gezet – Louise Bertin in 1826 (lees hier meer) – was het publiek toen al lang vergeten. Overigens nog steeds.

De orkestpartituur verscheen ook in een versie voor piano vierhandig. Nu bij Furore Verlag.

Niettemin kreeg Mayer veel lof. ‘De wereld staat op zijn kop! Onze jonge componisten leven zich uit in lyrische ontboezemingen, zingen over lente en liefde, terwijl de vrouwen (…) op zestienregelig partituurpapier hun muzikale reflecties schrijven over machtige en sublieme onderwerpen’, schreef de verbaasde recensent van het Musikalische Wochenblatt. Verbazend is vooral dat dat (en ander) werk van Mayer na haar dood volslagen van de concertaffiches verdwenen is, hoewel ze er bij leven en welzijn de concertzalen mee veroverde.

Doordat bij de Berlijnse muziekuitgeverij Bote & Bock ook een versie voor piano vierhandig verscheen, kon de Faust-Ouvertüre ook doordringen tot in de huiskamers en salons. Met Axelle neem ik gretig die draad weer op.

Films die niet bestaan

Tot slot brengt dochter Laura, onder haar artiestennaam Laura Y, nog enkele pareltjes uit haar steeds groeiende repertoire ‘muziek voor films die niet bestaan’.

______________________

 Huiskamerconcert op zondag 14 december om 14.30 uur en om 19.30 uur, Jupiterstraat 26 in Berchem (op minder dan 10 minuten stappen van station Antwerpen-Berchem). Einde voorzien omstreeks 16.30 uur respectievelijk 21.30 uur. Verplichte reservatie. Vrije bijdrage ter plekke.


Aan de muren in de Jupiterstraat zal tijdens het concert ook nieuw werk (aquarel en olieverf) van Dirk Martens hangen.  
•  Ik sprak eerder met Axelle Kennes voor mijn boek Vrouw aan de piano (hoofdstuk November. De stilte van de leegte, p. 282) en voor mijn blog (Moeder en/of kunstenares, 8 juli 2022)
• Werk van Laura Y is te beluisteren via Spotify en andere streamingplatforms, of aan te kopen via Bandcamp. Website: www.laura-y.com.
• Lees op deze blog meer over Emilie Mayer in dit portret, in deze recensie van haar (fictief) dagboek en in deze aankondiging van het Emilie Mayer Festival van de Akademie für Alte Musik.



Klara top 100: nog maar eens stemmen voor de goei zaak

Notities Posted on 16 november 2025 11:33

Er is bij Klara veel veranderd sinds ik in 2018 met een opiniebijdrage in De Standaard voorspelde c.q. aanklaagde dat er geen enkele vrouw in de top 100 van de zender zou staan. Dat dat toen niet zou gebeuren, lag uiteraard niet aan het feit dat het werk van vrouwelijke componistes niet goed genoeg zou zijn. Wel omdat ze in de keuzelijst met een vergrootglas te zoeken waren. Daarom: ‘Natuurlijk wint Clara de Klara Top 100 niet’, zoals de titel luidde van mijn stuk dat naar ik vernam op de redactie toch wel tot enige beroering heeft geleid.

Natuurlijk zal Clara Schumann ook dit jaar de Klara Top 100 niet winnen. Maar zij – en samen met haar steeds meer van haar vrouwelijke collega’s – prijkt intussen wel als vanzelfsprekend in de keuzelijst, met meer dan één werk. Haar pianoconcerto was in 2021 zelfs ‘de hoogste nieuwkomer’. Daarvoor was weliswaar een bundeling van de krachten nodig. 

Nadien was er wel weer een jaar waarin geen enkele vrouw de top haalde. Maar dat moedigde de Klara-mensen alleen maar aan om nóg meer op zoek te gaan naar die vele, al te lang vergeten pareltjes van vrouwelijke componistes. Ook voor de ‘gewone’ programmatie trouwens. 

Strategisch

Wie alles las wat ik intussen al op mijn blog schreef over de top 100, weet dat ik mijn reserves heb bij dit initiatief. Maar toch doe ik maar weer mee, ‘voor de goei zaak’…

Ik weet dat er ook dit jaar weer extra werken van vrouwen aan de keuzelijst toegevoegd zijn. Maar bij gebrek aan tijd ga ik maar gewoon mijn top 3 van vorig jaar herhalen. Al besef ik dat zeker mijn nummer één het weer niet zal halen. Want, zoals ik vorig jaar ook al adviseerde, eigenlijk stem je beter strategisch: op al wat bekender werk, of toch op composities die al eens doorgedrongen zijn tot de top 100. Bijvoorbeeld dus dat pianoconcerto of het pianotrio van Clara Schumann, het pianotrio van Fanny Mendelssohn, de Trois pièces pour violoncelle et piano van Nadia Boulanger, Nuit calme van Henriette Bosmans, Caritas abundant van Hildegard von Bingen of Lasciatemi Qui Solo van Francesca Caccini. Ik geef het maar mee, aan u de keuze. Maar stem vrouw!

Nog dit: Desdémone van Mel Bonis, een van mijn topfavorieten, kan ik tot mijn spijt nog altijd niet in mijn top 3  steken. Het staat nog altijd niet in de keuzelijst van 1.073 werken. Ach ja, er staat zoveel niet in. En – ik ken de tegenwerping – ook bepaalde klassebakken onder de mannelijke componisten vallen steevast buiten de prijzen. Die top 100 is dan ook niet de ultieme rangschikking. Gelukkig maar. 

______________

• Stem hier, uiterlijk op vrijdag 21 november. Uitzending in het weekend van 22 en 23 november 2025.
• Lees ook: Natuurlijk wint Clara de Klara top 100 niet (23.11.2018)
• Lees ook: Natuurlijk wint Clara de Klara Top 100 niet (bis) (16.11.2019)
• Lees ook: Na de Klara Top 100 een Clara Top 50? (24.2.2021)
• Lees ook: Stem vrouw! (4.2.2021)
Lees ook: Na Klara in Vrouwenhanden, stem vrouw voor de Klara top 100 (17.10.2024)